Welkom op mijn blog/Wilkommen auf meinem weblog/Welcome to my blog/ Doucet, douze points!
Hm, welke taal is nog een probleem. Toch maar even Nederlands.
Een plek hier om te vertellen hoe leuk het is met Florian en Sebastian.
Gisteren in de trein uit Arnhem. Wat gezellig.
Met Ivvy en Em-rhe. Die ontmoetten we daar, en hun mama’s en papa. Van Em-rhe. Dat is turks en betekent vriend.
Emrhe 1 jaar en 5 dagen, Ivvy 7 maanden. Emrhe al lopen en tandjes – en lachen! Flo ook. Handjes pakken. Ivvy kreeg meteen een kus en haar neus en ogen moesten goed bevoeld worden.
De mama van Ivvy was alleen met de trein, net als ik. Ze kwam gezellig naast me zitten op het balkon. Er stond ook al een racefiets, die Florian ook van dichtbij heeft bekeken en betast.
Van Amstel (waar de hele bende uit stapte, toevallig; Ivvy naar het Weesperplein en Emrhe naar Antwerpen, volgende familiebezoek afleggen) liepen wij naar huis. Het was half zeven en al goed donker. Op de wethouder Franke weg hoorden we: HOhoi! Daar zoefde papa voorbij, we zagen een zwaaiende hand uit het omlaaggedraaide raampje. Toen wij de straat indraaiden, stond papa net uit te pakken.
Een dikke keet met heel veel gegiechel volgde op de woonkamer vloer, Flo in zijn huisje. Ik druk met de ontdooide diepvries weer inruimen en eten voorbereiden. We aten alledrie met smaak en wat heerlijk om weer met zijn drietjes thuis te zijn! Volgend weekend alledrie thuis. Misschien naar Artis?
